ربابل، شهری زیبا در شمال کشور است که می‌توان آن را دومین شهرستان پرجمعیت بخش شمالی ایران پس از شهر رشت، معرفی کرد.این شهر دارای تاریخ و مملو از جاذبه‌های دید

«ممطیر»و «مه میترا» دیگر نام‌هایی است که درگذشته این شهر را با آن‌ها می‌خواندند.

مقاله‌های مرتبط

در مورد وجه تسمیه این شهرستان زیبا و دوست‌داشتنی به نظر می‌رسد که بابل به معنای مکانی است که آب فراوان دارد. 

مامطیر شهرکیست با آبهای روان و از وی حصیری خیزد سطبر و سخت نیکو که به تابستان به کار دارند» و در سخن اندر رودها می‌خوانیم: «و دیگر رودیست کی رود باوُل خوانند، از کوه قارن برود و بر مامطیر بگذرد و اندر دریای خزران افتد.

از ویژگی‌های مهم طبیعی در بابل می‌توان به موقعیت جغرافیایی آن اشاره کرد که در ۱۵ کیلومتری جنوب دریای مازندران و در ۱۰ کیلومتری رشته‌ کوه البرز قرار گرفته است. بابل، از گذشته تا به امروز برخوردار از زیبایی‌های چشم‌نواز و خارق‌العاده‌ی طبیعی بوده است و در کنار جاذبه‌های گردشگری تاریخی، می‌توان به عنوان یکی از مقاصد اصلی گردشگری در کشور، منظور شود.

۱. آب گرم ازرود بابل

نی و اماکن گردشگری که نه تماشای آن‌ها در یک روز ممکن است نه بیان و معرفی آن‌ها در قالب یک مقاله امکان‌پذیر خواهد بود. ‌یکی از جاذبه‌های گردشگری طبیعی در شهرستان بابل، «آب گرم ازرود» این شهرستان است که در «روستای آری» و در فاصله‌ی ۳۳ کیلومتری از جنوب شرقی بابل، قرار دارد. این پدیده‌ی درمانی و طبیعی ارزشمند با حضور در بین یک دره‌ی زیبای جنگلی و با قرارگیری در مجاورت رودخانه‌ای خروشان، دارای چشم‌اندازی قابل توجه است که می‌تواند مکان مناسبی برای علاقه‌مندان به طبیعت‌گردی در نظر گرفته شود.یکی از جاذبه‌های گردشگری طبیعی در شهرستان بابل، «آب گرم ازرود» این شهرستان است که در «روستای آری» و در فاصله‌ی ۳۳ کیلومتری از جنوب شرقی بابل، قرار دارد. این پدیده‌ی درمانی و طبیعی ارزشمند با حضور در بین یک دره‌ی زیبای جنگلی و با قرارگیری در مجاورت رودخانه‌ای خروشان، دارای چشم‌اندازی قابل توجه است که می‌تواند مکان مناسبی برای علاقه‌مندان به طبیعت‌گردی در نظر گرفته شوددر ۳۲ کیلومتری از جنوب غربی شهر زیبای بابل، یکی از زیباترین دیدنی‌های استان مازندران قرار دارد که با طبیعت حیرت‌انگیز و مناظر چشم‌نوازش، محبوب گردشگران و مسافران است. این جاذبه‌ی محبوب به «سد شیاده» شهرت یافته است که روی رودخانه‌ی «چلیم» از سرشاخه‌های «بابلرود»، در روستای «شیاده» و در بخش بندپی غربی بابل، احداث شده است..

حضور یک اثر تاریخی به نام «سقاتالار شیاده»، متعلق به اواخر دوران حکومت قاجار، در کنار زیبایی‌های طبیعی این سد، اهمیت و محبوبیت این منطقه را دو چندان کرده که در تعطیلات میزبان بیش از ۲ هزار گردشگر است.

۳. پل محمدحسن خان

«پل محمد حسن خان»، یکی از آثار تاریخی در شهرستان بابل است که قدمت آن به اوایل حکومت کریم خان زند بازمی‌گردد. این اثر به دلیل احداث آن توسط جد «آقا محمدخان قاجار» محمد حسن خان، پس از پیروزی بر «کریم‌خان زند» و تصرف شهر بابل و نیز دیگر نقاط مازندران، برای قدردانی از مردم بابل، این پل را روی رودخانه‌ی بابل احداث کرده است.

پل محمدحسن خان بزرگ‌ترین راه ارتباطی بین بخش‌های بندپی غربی و شرقی بابل است.

اثری با ارتفاعی بالغ بر ۱۱ متر از سطح رودخانه، ۱۴۰ متر طول و ۶ متر عرض و متشکل از ۷ طاق و (چشمه) اصلی و ۲ چشمه‌ی فرعی است. از ویژگی‌های این اثر ملی می‌توان به بزرگ‌ترین راه ارتباطی بین بخش‌های بندپی غربی و پندپی شرقی بابل اشاره کرد که در کنار معماری آن که برگرفته از معماری بناهای دورانصفوی است، آن را مهم و ارزشمند ساخته است.

۴. موزه بار

«موزه‌ی بابل» که به «گنجینه‌ی بابل» شهرت یافته است، یکی از جاذبه‌های گردشگری فرهنگی و تاریخی در شهرستان بابل است که عنوان تنها موزه‌ی مردم‌شناسی مازندران را به خود اختصاص داده است. این مجموعه‌ی فرهنگی، فعالیت خود را به عنوان موزه‌ی باستان‌شناسی، چوب و مردم شناسی در سال ۱۳۷۵، در ساختمان شهرداری سابق که در سال ۱۳۰۷ به عنوان بلدیه شروع به کار کرده بود، آغاز کرد. پس از چهار سال در سال۱۳۸۲ و پس از تعمیر و بازسازی، عنوان تنها موزه‌ی مردم‌شناسی مازندران را به خود اختصاص داد.

موزه بابل، تنها موزه‌ی مردم‌شناسی استان مازندران است.

آثاری همچون صنایع دستی زنان ترکمن صحرا، پوشاک مازندران، گیلان، ترکمن و چادر شب‌بافی زنان مازندران را می‌توان در بخش مردم‌شناسی مشاهده کرد. قهوه‌خانه‌ی سنتی، داروخانه‌ی سنتی، یادمان‌های چوبی و باستان‌شناسی از دیگر بخش‌های دایر در این موزه‌ است. جالب است بدانید که در این موزه، ظروف و اشیا سفالی متعلق به اواخر هزاره‌ی چهارم، سوم، دوم و اول پیش از میلاد نیز نگهداری می‌شود. اشیایی که نشان دهنده‌ی تمدن کهن مناطق شمالی کشور است.

۵. کاخ سلطنتی بابل

در جنوب شهرستان بابل، درون باغ باصفا و بسیار زیبایی که امروزه محل دانشگاه پزشکی استان مازندران است، عمارتی تاریخی، باشکوه و مجلل به نام «کاخ سلطنتی بابل» قرار گرفته است که متعلق به دوران پهلوی است. کاخی متشکل از دو طبقه و دارای اتاق‌هایی بسیار و سالن‌هایی متعدد است که از ویژگی‌های قابل توجه در ساخت آن، تزئینات زیبا و خیره‌کننده‌ای است که به صورت گچبری‌های زیبا و هنرمندانه اجرا شده است. سنگ، بیشترین مصالح به کار رفته در این کاخ مجلل است و تزئینات انجام شده در نمای بیرونی و داخلی آن را در کم‌تر عمارتهای مشابه، می‌توان یافت. جالب است بدانید که در ضلع غربی محوطه‌ی کاخ و همزمان با ساخت کاخ سلطنتی، بنای دیگری به نام «برج کاخ بابل»، به صورت هشت‌ضلعی و در دو طبقه‌ احداث شده است. این آثار تاریخی امروزه میزبان گردشگران و توریست‌های بسیاری از سراسر ایران و جهان است.

۶. روستای فیل‌بند

یکی از زیباترین روستاهای استان مازندارن، در شهرستان بابل قرار دارد که به روستای «فیل‌بند» شهرت یافته است. این روستا که به بام مازندران نیز مشهور است و از آن به بهشتی برفراز ابرها یاد می‌شود، در جنوب غربی بابل و در شرق رودخانه‌ی خروشان هزار، جای گرفته است. ارتفاع بسیار زیاد این روستا از سطح دریا باعث شده است که در تابستان هوایی مطبوع داشته و طبیعت زیبا، مناظر دیدنی بکر و فوق‌العاده و رقص ابرها بر این روستا به گونه‌ای است که می‌توان چشم‌اندازی بی‌نظیر را شاهد بود و این امر خود از دلایل محبوبیت این روستا در بین مسافران و گردشگران است.

۷. هفت آبشار (تیرکن)

یکی از زیباترین و خارق‌العاده‌ترین جاذبه‌های طبیعی در شهرستان بابل، پدیده‌ای است طبیعی که به نام «آبشار تیرکن» یا »هفت آبشار» شناخته می‌شود. این جاذبه‌ی زیبای گردشگری در روستایی به همین نام، در مراتع «کالبکوشت» و در بخش بابل‌کنار این شهرستان قرار گرفته و دارای ارتفاعی بالغ بر ۹ متر است. در این منطقه می‌توان ۷ آبشار کوچک را مشاهده کرد که به «آبشارهای تیرکن» شهرت یافته است.

۸. روستای دیواعمران

در بخش بندپی شهرستان بابل، روستایی کهن و تاریخی به نام «دیوا عمران» قرار گرفته است که منزلگاه دو طایفه به نام‌های «عمران» و «ملک‌شاه» از طایفه‌های ساکن بندپی است. جالب است بدانید در این روستا تکیه‌ای قدیمی با معماری قاجاری قرار دارد که پیشینه‌‌ی آن به ۱۲۰ سال پیش بازمی‌گردد.

۹. بقعه‌ امامزاده قاسم (ع) بابل

در بخش بندپی شهرستان بابل، روستایی کهن و تاریخی به نام «دیوا عمران» قرار گرفته است که منزلگاه دو طایفه به نام‌های «عمران» و «ملک‌شاه» از طایفه‌های ساکن بندپی است. جالب است بدانید در این روستا تکیه‌ای قدیمی با معماری قاجاری قرار دارد که پیشینه‌‌ی آن به ۱۲۰ سال پیش بازمی‌گردد.

۹. بقعه‌ امامزاده قاسم (ع) بابلر

در بخش بندپی شهرستان بابل، روستایی کهن و تاریخی به نام «دیوا عمران» قرار گرفته است که منزلگاه دو طایفه به نام‌های «عمران» و «ملک‌شاه» از طایفه‌های ساکن بندپی است. جالب است بدانید در این روستا تکیه‌ای قدیمی با معماری قاجاری قرار دارد که پیشینه‌‌ی آن به ۱۲۰ سال پیش بازمی‌گردد.

۹. بقعه‌ امامزاده قاسم (

در بخش بندپی شهرستان بابل، روستایی کهن و تاریخی به نام «دیوا عمران» قرار گرفته است که منزلگاه دو طایفه به نام‌های «عمران» و «ملک‌شاه» از طایفه‌های ساکن بندپی است. جالب است بدانید در این روستا تکیه‌ای قدیمی با معماری قاجاری قرار دارد که پیشینه‌‌ی آن به ۱۲۰ سال پیش بازمی‌گردد.

۹. بقعه‌ امامزاده قاسم (ع) بابل

در بخش بندپی شهرستان بابل، روستایی کهن و تاریخی به نام «دیوا عمران» قرار گرفته است که منزلگاه دو طایفه به نام‌های «عمران» و «ملک‌شاه» از طایفه‌های ساکن بندپی است. جالب است بدانید در این روستا تکیه‌ای قدیمی با معماری قاجاری قرار دارد که پیشینه‌‌ی آن به ۱۲۰ سال پیش بازمی‌گردد.

۹. بقعه‌ امامزاده قاسم (ع) بابل

در بخش بندپی شهرستان بابل، روستایی کهن و تاریخی به نام «دیوا عمران» قرار گرفته است که منزلگاه دو طایفه به نام‌های «عمران» و «ملک‌شاه» از طایفه‌های ساکن بندپی است. جالب است بدانید در این روستا تکیه‌ای قدیمی با معماری قاجاری قرار دارد که پیشینه‌‌ی آن به ۱۲۰ سال پیش بازمی‌گردد.